woensdag 21 januari 2015

Een eerste glimp van De ochtendgave

Een tipje van de sluier, meer is het niet. Zijn uitgever kan nog niet zeggen wanneer A.F.Th. van der Heijden de laatste hand legt aan De ochtendgave, de roman die hij in opdracht van de gemeente Nijmegen schrijft over de Vrede van Nijmegen (1678). Toch bleek de tijd rijp om alvast één hoofdstuk van het boek te publiceren. In een oplage van slechts 116 exemplaren. Het Regionaal Archief Nijmegen heeft er een van.

In 2009 kreeg Van der Heijden de opdracht een historische roman te schrijven over de Vrede van Nijmegen. Het werd een moeizaam proces. Een persoonlijk drama – zijn zoon Tonio kwam in 2010 om het leven ten gevolge van een verkeersongeval – en de nasleep daarvan leidden tot een vertraging van het werk. De auteur wilde de opdracht aan de gemeente Nijmegen teruggeven, maar die wees dat verzoek van de hand. Toen het manuscript zo goed als voltooid was, bleek dit het vooraf gestelde aantal pagina’s ruimschoots te overschrijden.

Boodschap van de auteur
aan burgemeester Bruls
De afgelopen weken berichtte De Gelderlander enkele malen over de uitgave van één hoofdstuk uit De ochtendgave. Het exemplaar dat de gemeente kreeg toegestuurd, met een handgeschreven boodschap van Van der Heijden aan burgemeester Bruls, wordt nu bewaard in het archief. Geïnteresseerden kunnen het daar opvragen en inzien, onder toeziend oog van de baliemedewerkers.

In het gepubliceerde hoofdstuk lezen we hoe Sara Stermont in 1672, onder luid kanongebulder vanwege de belegering door de Fransen, in de St. Stevenskerk in het huwelijk treedt met chirurgijn Caspar Sonmans. Na de plechtigheid nemen ze hun intrek in herberg de Zwarte Adelaar. Sara ontvangt er een aan haar gerichte brief. De inhoud schokt haar, maar om deze bijzondere dag niet te verpesten verbrandt ze de brief onder toeziend oog van haar verontwaardigde echtgenote. Na een onstuimige huwelijksnacht wordt Caspar gewekt door geschreeuw in het Frans. De stad heeft zich aan de Fransozen overgegeven. Maar wat hem meer bevreest: zijn kersverse vrouw is spoorloos verdwenen…

Het hoofdstuk bevat genoeg ingrediënten om reikhalzend uit te kijken naar het complete werk. Behalve hoe het verhaal afloopt vraag ik mij af: hoe lang stelt Van der Heijden ons geduld nog op de proef?

Geen opmerkingen: