vrijdag 25 januari 2013

Het korte leven van de studentenkerk


De studentenkerk in haar beginjaren (foto collectie KDC)
 ‘Ik weet nog dat het hier allemaal werd gebouwd,’ zei de vrouw die langsliep, terwijl ik foto’s van de onttakelde studentenkerk in Galgenveld maakte. Ze wees naar links waar het OBG door nieuwbouw is vervangen en naar rechts waar tot 2008 de mensa stond. ‘Ik heb het ook allemaal zien slopen. Dan word je echt oud,’ concludeerde ze. Dat laatste kon ik moeilijk ontkennen, want toen ik in 1970 ging studeren, was de mensa net open.

De universiteit had hier een campus gepland. Met de A-faculteiten en een aantal centrale voorzieningen: de aula, studentenflats, het Universiteitshuis of U-huis met mensa en de studentenkerk. Alleen geneeskunde en natuurwetenschappen zouden op Heyendaal verrijzen.

De beste liturgische ruimte (foto collectie KDC)
De studentenkerk werd in 1966 ingewijd, de studentenflats van Galgenveld volgden in 1968. Het was bedoeling dat de studenten niet zelf kookten, maar een sportgoedkope maaltijd in de mensa nuttigden. De studentenkerk was een product van de progressieve jaren na het tweede Vaticaanse concilie. Ze moest ‘een kerk voor jonge mensen worden waarin de gelovi­gen zich rond het altaar scharen’.  Met dit uitgangspunt ging architect P. van Rhijn aan de slag. Hij creëerde volgens studentenpastor J. Huysmans ‘de beste liturgische ruimte’, die hij kende. Hij was niet de enige die dit vond.

Onttakeld en bijna verdwenen (foto Rob Wolf)
 Toch was de studentenkerk geen lang leven beschoren. Ze was net open toen het universiteitsbestuur zijn stedenbouwkundige plannen omgooide. De universiteit zou in haar geheel op Heyendaal worden gevestigd. Met inbegrip van de centrale voorzieningen. Hiermee was het lot van de kerk op Galgenveld eigenlijk al vanaf het begin bezegeld.
Het duurde alleen twintig jaar, voordat het college van bestuur ernst maakte met zijn voornemen. In 1993 werd de mensa vervangen door de Refter naast het Erasmusgebouw en verhuisde de studentenkerk naar de campus. Daar, niet op Galgenveld, waren de studenten immers.
De oude studentenkerk bleef nog bijna twintig jaar in gebruik bij alumni van de universiteit,  progressieve katholieken die hier oecumenische diensten organiseerden. Maar ook dat is nu voltooid verleden tijd. Wie nog iets van de kerk wil zien, moet opschieten.

Meer lezen: Rob Wolf, De trek naar het zuiden. Gebouwen van de Katholieke Universiteit Nijmegen 1923-1998

Geen opmerkingen: