dinsdag 4 september 2012

Wandtapijten Vrede van Nijmegen als vloerkleden?

Afscheid van Dido en Aeneas,
uit de serie van Vergilius
Zie de beschrijving op de website
www.vredevannijmegenpenning.eu
Nee, nee, natuurlijk niet! De mensen van ICAT Textielrestauratie zijn bezig met het jaarlijks onderhoud aan de Antwerpse wandtapijten, aangeschaft ter gelegenheid van de sluiting van de Vrede van Nijmegen in 1677, in het stadhuis.

Omdat na een verbouwing van de raadzaal in 2004 geen plaats meer was voor alle wandtapijten in het stadhuis, wordt één van de beide series - zeven tapijten met voorstellingen uit de Metamorphosen van Ovidius  – sinds 2010 tentoongesteld in Museum Het Valkhof in de speciale Vrede van Nijmegenzaal. De andere serie - zes scènes uit het Aeneas-epos van Vergilius  – hangen in het stadhuis. De series worden steeds om de vijf jaar gewisseld.

In twee dagen tijd zijn alle wandtapijten in het stadhuis van oppervalktevuil ontdaan. Daarnaast worden de tapijten geïnspecteerd op beschadigingen of aanwezigheid van insecten. Het reinigen van de tapijten is belangrijk omdat stof wat zich ophoopt in de tapijten op termijn tot schade kan lijden. Stof kan namelijk op microscopisch niveau heel erg scherp zijn en op die manier de vezels van het textiel beschadigen. Daarnaast trekt stof ook ander stof aan en, niet onbelangrijk, het houdt ook vocht vast waardoor het een voedingsbodem wordt voor schimmels. Ook voor mensen kan dit schadelijk zijn.

Een ander probleem dat ze tegenkomen, is dat de tapijten, in de loop van een jaar, uit gaan zakken en lelijke plooien gaan vormen. Omdat de tapijten allemaal met behulp van klittenband zijn opgehangen, kunnen ze gedeeltelijk losgehaald worden en weer wat worden aangespannen, waardoor de plooien verdwijnen. Daarom is het onderhoud van de tapijten ook erg belangrijk.

Een deel van de tapijten, de collectie in de Burgerzaal, is zo opgehangen dat ze naar beneden gehaald kan worden en vervolgens kan worden gereinigd. (zie foto) Een ander deel, in de Schepenhal bijvoorbeeld hangt ‘vast’ en daarvoor moet er met een steiger gewerkt worden. Verder hangen er ook nog kleden in de trouwzaal, de Trêveszaal, en in de gang op de eerste verdieping van het stadhuis. Het gaat hier ook om twaalf wandtapijten met diermotieven die de stad vijftien jaar voor de Vrede van Nijmegen in Delft had gekocht. Olga van Boetzelaer van ICAT is al vele jaren de uitvoerder van het onderhoud van de tapijten en kent de tapijten heel erg goed waardoor ze veranderingen aan de tapijten goed in de gaten heeft.

De zorg voor deze prachtige wandtapijten is nu dus veel beter dan in de voorgaande eeuwen, zoals blijkt uit dit artikel op Historiën.

Geen opmerkingen: