donderdag 24 februari 2011

Over het weggooien van vergunningen of het bewaren van stadsboeren

Met een collega ben ik bezig archief weg te gooien. Dat moet. Beetje plomp gesteld misschien, want we gooien het niet weg maar officieel vernietigen we het, maar het moet wel. En dat is begrijpelijk. Een organisatie produceert doorgaans veel meer informatie dan op de lange duur bewaard moet worden. In de loop der tijden zijn er voor overheidsarchieven richtlijnen ontwikkeld die kunnen helpen bij het uitzoeken van archieven op te bewaren of weg te gooien stukken. 

Zo kwamen wij mappen tegen met 'vergunningen tot het houden van varkens, runderen enz.'. Wat te doen? Eerst natuurlijk eens kijken of ze nog geldig zijn. Dat blijkt niet het geval. Zijn het mappen met beleidsbepalende stukken? Niet echt. Tja, dan kunnen we ze wel laten vernietigen. Maar er knaagde iets. Het onderwerp en de naoorlogse periode waarin deze vergunningen zijn afgegeven, deed ons besluiten de mappen eens nader te bekijken. Varkens in de stad. Zouden we nog iets van het verdwijnen van het boerenbedrijf uit het stadsleven aan kunnen treffen? En inderdaad, bij de eerste vergunning is het raak!

Op 28 april 1953 geven Burgemeester en Wethouders aan de familie Albers in de Bottelstraat vergunning tot het houden van twee varkens en vier koeien. Zoeken in de beeldbank van ons archief levert zowaar foto's van het pand en zelfs de koeien op. Door onze mappen krijgen de foto's namen. De boerderij en de koeien van de familie Albers. De vergunning is tot wederopzeggens, maar in de stukken lezen we dat op 12 januari 1959 'het achterschild van woning en stalling (inzakken) ten gevolge van de zeer slechte toestand van het dak en de sneeuwbelasting'. Zo is het ook het einde van deze boerderij gedocumenteerd. De familie vertrekt met varkens en koeien naar de Ubbergseweg.

Vervallen vergunningen. Doorgaans zullen we ze toch echt weggooien  Maar de richtlijnen stellen ook dat er omstandigheden kunnen zijn dat je ze bewaart. En stadsboeren, die bewaren we dus.

1 opmerking:

Anoniem zei

leuk dit te lezen het was het ouderlijk huis van mijn moeder die nog steeds in leven is. Mijn broer is in deze boerderij geboren en als kind kwam ik vaak hier.
mijn opa had ook een paard en wagen hiermee werden in Nijmegen de schillen opgehaald.